Rođen je 1948. Godine. Studirao je jugoslovensku i svetsku književnost na Filološkom fakultetu u Beogradu. Jedan je od inicijatora i osnivača Srpskog književnog društva i član je Srpskog PEN centra. Živi u Beogradu.

Njegovo dosadašnje pesničko delo svrstava ga u istaknutog reprezenta savremene srpske poezije. O stvaralaštvu ovog autora sačinjen je zbornik radova: Poezija Duška Novakovića i publikacija Duško Novaković – Disovo proleće.

Duško Novaković je do sada objavio 13 zbirki poezije: Znalac ogledala (1976.), Poderotine na vreći (1979.), Sati i životinje/ Sati i životni (dvojezično) 1980. , Nadzornik kvarta (1982.), Dijalog o nemaru (1986.), Hodnikom (1991.), Znalac ogledala i pridružene pesme (1995.), Stacionarije – pesme rata i mesečarenja (1998.), Izabrao sam Mesec, Dostavljeno muzama, Bioskop Lemijer/Cinema Lumiere (dvojezično), Tupan i njegov pedagog, Klupe nenagrađenih (2008.). Novaković se bavi prevođenjem poezije i proze sa makedonskog jezika.

Za svoj rad dobio je brojna domaća i međunarodna priznja: nagrade  Milan Rakić, Mlada Struga, Branko Miljković, Zmajeva, Disova, Danica Marković, Vasko Popa, Risto Ratković i nagradu Istok-Zapad. Za knjigu Klupe nenagrađenih dobio je dve nagrade: nagradu Grada Beograda za književnost za 2008. i nagradu Đura Jakšić.